Magic Hour » Leestip

50 jaar na Psycho

Marcel — Tue, 22 Jun 2010 10:03:57 +0000

Het is Hitchcock wat de klok slaat dezer dagen bij PopMatters, en dat naar aanleiding van de 50e verjaardag van Psycho. Dagelijks wordt z’n filmografie behandelt, maar daarnaast zijn er nog vele, vele artikelen. Zoals het verschil tussen de Engelse en Amerikaanse Hitchcock, de geboorte van de Britse geluidsfilm met Blackmail, of de afwezigheid van joden in zijn WOII-films. Dagelijks volgt meer!

Gerelateerd: het nieuwe boek van David Thomson: The Moment of Psycho: How Alfred Hitchcock Taught America to Love Murder. Zie Cinematical, Guardian en The Times voor niet echt himmelhoch juichende recensies.

Blu-ray: waarom nog niet populairder?

Marcel — Wed, 09 Jun 2010 13:31:57 +0000

Waarom is Blu-ray nog niet populairder, vraagt Empire zich terecht af. Aan de kwaliteit kan het niet liggen. Ik was sceptisch, maar na het zien van m’n eerste blauwe straal was ik direct om: zo hoort een film er dus uit te zien en horen. Maar blijkbaar is het kwaliteitsverschil met dvd’s voor veel mensen niet groot genoeg (zoals destijds met vhs het geval was), blijven producenten tot gekmakens toe met meerdere versies van 1 film komen, is (illegaal) downloaden een aantrekkelijk alternatief, en wordt legaal downloaden wellicht de toekomst.
Ik ben inmiddels op het punt aangekomen dat ik geen dvd’s meer aanschaf. Als ik nieuwsgierig ben naar een film kijk ik ‘m eerst wel in de bioscoop of op de gratis manier. Pas als ik echt een fysieke kopie wil hebben schaf ik die aan – maar dan wel in de beste kwaliteit, dus blu-ray. Maar dat de kooplust in vergelijking met dvd’s een stuk minder is heeft toch echt maar met één factor te maken: de prijs. Daalt die, dan zal de drempel om te kopen ook minder worden.
Het artikel lokt trouwens nogal wat reacties uit, waarbij het opvallend is hoe on topic en serieus er over het algemeen gereageerd wordt – dat is wel eens anders bij internetreacties…

Ondergronds filmen

Marcel — Sat, 29 May 2010 10:20:29 +0000

In navolging van FlixChatter die onlangs nadacht over memorabele films die zich in de London Underground afspelen, moest ik denken aan de onlangs door mij veelvuldig gebruikte New York Subway in de film. Uit de enorme lijst met film- en televisieoptredens waarin de metro een hoofdrol speelt zijn de films die mij direct (vaak inclusief soundtrack!) te binnen schieten: het zo goed al vergeten The Incident (1967) met een piepjonge Martin Sheen en Beau Bridges; uiteraard The Taking of Pelham One Two Three (1974) – een ongeëvenaard funky heist movie; het stripachtige en nog immer ongelofelijk coole The Warriors (1979), en The French Connection (1971) vanwege de achtervolgingsscène. Memorabele subwayscènes zijn er verder nog in After Hours (yep Paul, de prijzen gaan soms omhoog…); Die Hard with a Vengeance (lekker spectaculaire crash) en Cloverfield (geen metro te zien, wel genoeg enge beestjes).

Wel opvallend dat de meer memorabele films de tunnels en treinstellen als decor hebben in een periode die niet tot de meest vrolijke van New York gerekend kan worden en de metro ruig, vuig & goor was – en een ritje meer weg leek te hebben van een survivaltocht. Is de metro van vandaag wellicht te netjes voor filmmakers geworden? Het ergste wat een reiziger vandaag de dag kan tegenkomen in de graffiti-vrije treinstellen zijn bijvoorbeeld nagelknippers en voordringers, als we de recente metro-etiquette van een kunstenaar mogen geloven…

Wat is er waar van postapocalyptische visies?

Marcel — Wed, 26 May 2010 08:26:15 +0000

Niets leuker dan met een zak M&M’s kijken hoe planeet & mensheid aan gort gaan. Op film dan natuurlijk. Klimatologische rampen, epidemieën, zombie-uitbraken, voedselcrises, kernoorlogen: bring ‘m on! Maar in hoeverre kloppen deze vrolijke toekomstvisies in films en documentaires als An Inconvenient Truth, 12 Monkeys, 2012, Food Inc. en The Day After? A.V. Club keek op welke manieren we volgens filmmakers allemaal aan ons eind zouden kunnen komen en deed een rondje langs experts om te toetsen in hoeverre het op een dag bewaarheid zou kunnen worden.

Filmstad Cannes

Marcel — Sat, 22 May 2010 05:45:08 +0000

Bij Film in Focus dit keer aandacht voor Filmstad Cannes, dat dezer dagen volop in het teken staat van het Filmfestival. Er zijn meerdere artikelen, zoals Cannes voor beginners, aandacht voor de festivals van 2009 en het roerige 1968, de vijandige ontvangst van Antonioni’s L’Avventura in 1960, en een blik op de Amerikaanse film in ‘Cannes-approved visions of America‘.
Al het nieuws omtrent het festival – uiteraard ook over de prijswinnaars die morgen bekend worden gemaakt – wordt zoals altijd uitgebreid bijgehouden door The Auteurs Daily.

Enge koters & baby’s

Marcel — Sun, 09 May 2010 08:39:02 +0000

Zoals bij al haar artikelen heeft Catherine Grant van Film Studies for Free een enorm uitgebreide en imposante lijst van filmgerelateerde studies samengesteld, dit keer met als onderwerp spookfilms. Minstens zo leuk is de opgenomen video-essay met betrekking tot enge koters:

A.V. Club heeft (waarschijnlijk i.v.m. de release van de docu Babies) een met video’s geïllustreerde lijst samengesteld van de 21 enge baby’s – van de plafondkruiper uit Transpotting en het monster uit Eraserhead, tot de gruwelijke bevallingen in V en Demon Seed.

Bright Lights Film Journal, mei 2010

Marcel — Fri, 07 May 2010 06:10:14 +0000

Vaste prik hier: de nieuwste editie van Bright Lights Film Journal – nummer 68 inmiddels. Met uiteenlopende onderwerpen als de minimalistische look van de originele Star Trek-serie, de kritische blik op de voedselindustrie in documentaires als Fast Food Nation en King Corn, de serie Dollhouse, Cary Grant, de allereerste filmster (en uitvinder van de richtingaanwijzer in auto’s!) Florence Lawrence , of de aanlokkelijkheid van horror.
En hiernaast zoals altijd veel recensies van films (waaronder Kick-Ass, Patton en The Cove), boeken (o.a. Robert Altman The Oral Biography) en festivals.

Filmmaker Magazine, spring 2010

Marcel — Wed, 21 Apr 2010 12:15:53 +0000

“What does an art director do?” Famous first words van art director Jack Fisk toen hij het vak binnen rolde. Inmiddels kan hij bogen op een indrukkende filmografie: zo staan onder andere Days of Heaven, Mullholland Drive en There Will Be Blood op zijn cv. Een interview met hem is een van de artikelen in het nieuwst nummer van Filmmaker, waarin verder gesprekken Sara Pollack van YouTube over het vertonen van films op internet; regisseur Alex Gibney over Casino Jack and the United States of Money; en de regisseur van No One Knows About Persian Cats, Bahman Ghobadi.

Dennis Hopper: terugblikken (en afscheid nemen…)

Marcel — Fri, 16 Apr 2010 08:50:34 +0000

Nog geen eens een tuintje op z’n buik en nu al volop obits. Zo komen de artikelen over die betrekking hebben op Dennis Hopper. Vooruit: behalve zijn ziekte was hij ook in het nieuws vanwege een ster op de Hollywood Walk of Fame en een rommelige scheiding van zijn vijfde(!) vrouw. Maar de serieuzere uitingen hebben toch een hoog terugblikgehalte. Zoals het artikel in The New York Times. IFC breekt een lans voor zijn regisseurscarrière, die wel eens te makkelijk vergeten wordt. Ook al heeft hij maar zeven films geregisseerd, ze zijn doortrokken van een eigen stijl (’ragged and intuitive, more sensual than logical, intoxicated by drugs, sex and music. And to greater or lesser degrees, all of his films address the individual’s struggle to survive within a machine without becoming a cog.‘). Moving Image Source heeft onderstaande liefdevolle compilatie gemaakt, die de ‘essentie’ van de man probeert te grijpen en daarbij alle kanten uitschiet. Des Hoppers, zou ik zeggen…

Snel maar weer eens Blue Velvet kijken. En True Romance. En Giant. Apocalypse Now natuurlijk. Rumble Fish!! River’s Edge maakte destijds indruk. En The Hot Spot en Colors is ook alweer eeuwen geleden!

Senses of Cinema, #54

Marcel — Mon, 05 Apr 2010 09:56:39 +0000

Het is Eric Rohmer wat de klok slaat in het nieuwe nummer van Senses of Cinema. Maar liefst veertien artikelen worden aan de dit jaar overleden Franse filmmaker gewijd, met onder meer stukken over individuele films en een interview uit Cahiers du Cinéma van 1970.
Maar er is (gelukkig) meer: er is onder andere een dossier over de vorig jaar overleden Australische filmmaakster Solrun Hoaas. Er zijn verslagen van meerdere filmfestivals, waaronder twee artikelen over het IFFR: een over het programmaonderdeel Where is Africa?, een eentje waar een niet vleiende vergelijking met de SS Rotterdam wordt gemaakt (’groot, maar stuurloos en kans als museumstuk te eindigen’). Verder zijn er nog recensies van filmboeken, waaronder over de Australisch-Nederlandse filmmaker Rolf de Heer (Dutch Tilt, Aussie Auteur: The Films of Rolf de Heer) en The Films of Samuel Fuller: If You Die, I’ll Kill You! Tenslotte nog een serie filmbesprekingen onder de noemer Cinématèque Annotations on Films.